Medycyna a homeopatia
Jako jeden z kierunków medycyny niekonwencjonalnej homeopatia zawsze budziła różnego rodzaju kontrowersje. Zalety i wady homeopatii opisywane i omawiane były już w wielu miejscach i gronach. Ostatecznie stosunek medycyny tradycyjnej do leczenia homeopatycznego menopauzy, przeziębienia czy urazów jest cały czas zróżnicowany. Cześć lekarzy akceptuje tę metodę, ale tylko jako pomocniczy sposób leczenia, przy jednoczesnym zażywaniu odpowiednich leków syntetycznych. Cześć odrzuca ją zupełnie. Natomiast niewielki odsetek osób po medycynie traktuje homeopatię na równi z tradycyjnymi metodami leczenia przeróżnych schorzeń. Zazwyczaj przechodzą oni dodatkowe kursy, właśnie z odpowiedniego zastosowania leków homeopatycznych.
Bardzo często zarzuca się homeopatii, że jej działanie opiera się jedynie na sile sugestii, natomiast medycyna to nauka i działanie poszczególnych leków potwierdzają odpowiednie badani i mnóstwo doświadczeń. Sam fakt, że sposób przyjmowania homeopatii jest właściwie bez znaczenia, podczas gdy w medycynie tradycyjnej ma znaczeni kluczowe, może już budzić pewne obiekcje.
Medycyna klasyczna działa na konkretne bakterie czy wirusy. Leki mają je zniszczyć i tym samym doprowadzić cały organizm do zdrowia. Homeopatia natomiast działa właśnie na cały organizm. Stara się przywrócić jego równowagę, bo jej zaburzenie wywołuje choroby.
Zdecydowanym plusem jest brak skutków ubocznych podczas zażywania leków homeopatycznych, podczas gdy leki syntetyczne mogą je wywoływać.
Tak jak we wszystkim najlepiej chyba nie popadać w skrajności – nie odrzucać całkowicie homeopatii, ale też nie traktować jej jako jedyny sposób leczenia. Z pewnością można połączyć ją z metodami leczniczymi medycyny konwencjonalnej.